Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

Βιοπραγίες από διευθυντικά στελέχη της ΠΑΣΚΕ κατά εργαζομένων στην Δημόσια Επιχείρηση Δικτύων Αερίου – ΔΕΔΑ Α.Ε.

Βιοπραγίες από διευθυντικά στελέχη της ΠΑΣΚΕ κατά εργαζομένων
στην Δημόσια Επιχείρηση Δικτύων Αερίου – ΔΕΔΑ Α.Ε.


Πρωτοφανές περιστατικό βίαιης επίθεσης κατά εργαζόμενης στη ΔΕΔΑ καταγγελουν με γραπτές ανακοινώσεις τους πρωτοβάθμια σωματεία του φυσικού αερίου καθώς και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας. Σύμφωνα με όσα καταγγέλονται, το πρωί της Πέμπτης 13/6/2019 ο «Διευθυντής» Λειτουργίας της ΔΕΔΑ και πρόεδρος της Ένωσης Προσώπων της ΔΕΔΑ (αποτελείται από 7 Διευθυντές) βιαιοπράγησε κατά συνάδελφής του εργαζόμενης στη ΔΕΔΑ, ενεργό μέλος του σωματείου ΣΕΦΑ-ΔΕΠΑ (σωματείο των επί δεκαετίες εργολαβικών υπαλλήλων της ΔΕΔΑ).

Ο λόγος της βιαιοπραγίας ήταν οι διαμαρτυρίες της συναδέλφου του και άλλων μελών του σωματείου ΣΕΦΑ-ΔΕΠΑ απέναντι στην προσφυγή που κατέθεσε ο εν λόγω «Διευθυντής» κατά της μη συμμετοχής του στη σύνθεση του ΔΣ της ΔΕΔΑ και κατά των αποφάσεων που αυτό έλαβε από τις 13/5/19 ως σήμερα, μέσα στις οποίες βρίσκεται και η απόφαση μετατροπής της εργολαβικής σχέσης σε αορίστου χρόνου για 23 εργολαβικούς της ΔΕΔΑ. Για την ιστορία, νέο μέλος των εργαζομένων στο ΔΣ της ΔΕΔΑ εκλέχθηκε συναδέλφισα ταξική συνδικαλίστρια μέλος του (σαφώς αντιπροσωπευτικότερου) ΣΕΦΑ-ΔΕΠΑ και η προσφυγή αποσύρθηκε.

Το απαράδεκτο καθεστώς της εργολαβικής εργασίας συνεχίζει για περίπου επιπλέον 140 εργαζόμενους στη ΔΕΠΑ, αλλά και για αρκετούς εκατοντάδες ακόμα στον ιδιωτικοποιημένο ΔΕΣΦΑ, χάρη στον εμπαιγμό των κυβερνήσεων, την ατολμία των διοικήσεων και τη διευθυντική ελίτ που όπως προειδοποιεί θα κάνει ότι περνά από το χέρι της για να εμποδίσει και να ανατρέψει τις αποφάσεις μονιμοποίησης των εργολαβικών εργαζομένων, και να διατηρήσει το αντεργατικό καθεστώς διευθυντικής φαιουδαρχίας. Ένα καθεστώς που περιλαμβάνει:
  • Εργολαβικούς εργαζόμενους που για δεκαετίες παραμένουν δέσμιοι της εξευτελεστικής σχέσης της επινοικίασης, από διευθυντές που υπολείπονται τόσο σε τυπικά όσο και ουσιαστικά προσόντα και θεωρούν τους εργαζόμενους ισόβιους προσωπικούς βοηθούς τους
  • Σωματεία που συνδιοικούν με τις διοικήσεις, φτιάχνουν οργανογράμματα και διορίζουν ημετέρους
  • Διοικήσεις που αποκαθιστούν κομματικούς γνωστούς και προσωπικούς φίλους
  • Διευθυντές που εκμεταταλλεύονται χυδαία τη θέση τους για να προβούν σε σεξιστικές επιθέσεις και εβιασμούς
  • Συνδικαλιστές που χρησιμοποιούν την ιδιότητά τους για να ανέβουν στην εταιρική ιεραρχία. Αναξιοκρατία, εργασιακά ψυγεία,  τραμπουκισμοί, απειλές και αναξιοπρέπεια.


Καλούμε όλα τα σωματεία μέλη του ΕΚΑ να καταδικάσουν απερίφραστα και κατηγορηματικά τη διευθυντική βία στους χώρους εργασίας. Καλούμε τους εργαζόμενους και τα σωματεία του ομίλου ΔΕΠΑ να σπάσουν το πέπλο της σιωπής και να διεκδικήσουν δημόσια και θαρραλέα το δίκιο τους.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας






Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

Για τις εξελίξεις στη ΓΣΕΕ και τον διορισμό διοίκησης από τα δικαστήρια




Κανένας συμβιβασμός με τον υποταγμένο συνδικαλισμό
Όχι στον διορισμό διοικήσεων από τα δικαστήρια
Συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζομένων
Την Τετάρτη 17.4.2019 εκδόθηκε προσωρινή διαταγή (σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων) του Πρωτοδικείου Αθηνών για διορισμό προσωρινής διοίκησης στη ΓΣΕΕ μετά την παρωδία του 37ου συνεδρίου. Είναι η πρώτη φορά από το 1985, με το διορισμό του Ραυτόπουλου, όπου η ΓΣΕΕ έχει δοτή διοίκηση.
Για τον διορισμό διοίκησης στην ΓΣΕΕ προσέφυγαν 61 Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες που ελέγχονται από τις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ ζητώντας να μη συμμετέχει το ΠΑΜΕ στη διοίκηση. Σε κάθε περίπτωση ζητούσαν να διοριστεί διοίκηση ακόμα και με την συμμετοχή του ΠΑΜΕ. Ανταίτηση κατέθεσαν 19 δευτεροβάθμιες οργανώσεις που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ και ζητούσαν διορισμό διοίκησης χωρίς την συμμετοχή νόθων και εργοδοτών και χωρίς την συμμετοχή των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ- ΕΑΚ(ΣΥΡΙΖΑ).
Όπως ήταν αναμενόμενο η διοίκηση που διόρισε το δικαστήριο έχει σύνθεση ίδια και απαράλλακτη σε πρόσωπα και συσχετισμό με την προηγούμενη διοίκηση που είχε προκύψει από το 36ο συνέδριο και που η θητεία της έληξε στις 11.4. Η οριστική συζήτηση για τα ασφαλιστικά μέτρα θα γίνει στις 6.5, όπου -κατά πάσα πιθανότητα- θα επιβεβαιωθεί ο διορισμός της ίδιας διοίκησης για να προετοιμάσει το συνέδριο μέσα σε ένα εξάμηνο.
Ο διορισμός διοίκησης από τα δικαστήρια είναι ένα ακόμα σκηνικό της σήψης και του εκφυλισμού που κυριαρχεί στην διοίκηση της ΓΣΕΕ, ενώ μετατίθενται για μετά τις εκλογές μια νέα απόπειρα νόθου συνεδρίου.
Η στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΑΚ) δεν εκπλήσσει κανέναν. Όλα αυτά τα χρόνια έχοντας κάνει σημαία τον «κοινωνικό εταιρισμό» με την εργοδοσία και το κράτος, έχει απαξιωθεί πλήρως και λοιδορείται από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα για το ρόλο και τη στάση της. Η παρουσία των εργοδοτών και των μεγαλοδιευθυντικών στελεχών στα συνδικάτα, η μετατροπή της ΓΣΕΕ σε εταιρεία διαχείρισης ευρωπαϊκών, επιχειρηματικών και κρατικών κονδυλιών εκατομμυρίων, αποδεικνύουν την απροκάλυπτα φιλοεργοδοτική της στάση.
Σοβαρές ευθύνες έχει και το ΠΑΜΕ που προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια, όπως ακριβώς και οι εργοδοτικές – κυβερνητικές πλειοψηφίες και συμμετέχει στην δοτή διοίκηση μαζί με τον Καραγεωργόπουλο και τους νόθους. Ίδια ήταν η στάση του στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, όπου μάλιστα προσέφυγε στα δικαστήρια πριν ακόμα και από τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού! Πανηγυρίζει μάλιστα γιατί “απέτυχε η προσπάθεια της πλειοψηφίας της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να αποκλείσει τη ΔΑΣ”.
Για τις εξελίξεις στην ΓΣΕΕ και τον διορισμό της διοίκησης συνεδρίασε στις 17.04 το Δ.Σ. του ΕΚΑ.
Ήδη η ΑΤΕ-ΕΚΑ με τις θέσεις και τις ανακοινώσεις της πριν από το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ (εδώ), στο συνέδριο της ΟΙΥΕ (εδώ), αλλά και με ανακοινώσεις των εκλεγμένων αντιπροσώπων της έχει καταγγείλει τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις της γραφειοκρατικής-εργοδοτικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ σε Καλαμάτα και Ρόδο (εδώ & εδώ).
Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΕΚΑ οι παρατάξεις που ελέγχουν το προεδρείο (ΕΑΚ-ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) πρότειναν από κοινού το ΕΚΑ να προχωρήσει σε «πρόσθετη παρέμβαση» στο δικαστήριο στις 6.5 υπέρ του διορισμού διοίκησης με την ίδια ακριβώς σύνθεση για να προετοιμάσει και διεξάγει το συνέδριο. Ισχυρίστηκαν μάλιστα ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να γίνει το συνέδριο. Σχετικά με τις καταγγελίες για τους νόθους αντιπροσώπους, συμπεριλαμβανομένων και μελών της τελευταίας διοίκησης της ΓΣΕΕ, δήλωσαν αόριστα ότι θα τοποθετηθεί το συνέδριο. Λες και δεν υπήρχαν σαφείς καταγγελίες για την ύπαρξη στα συνδικάτα, νόθων, εργοδοτών και διευθυντών.
Η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) διαφώνησε με την «πρόσθετη παρέμβαση» του ΕΚΑ στο βαθμό που θα ζητούσε να διοριστεί διοίκηση ίδια με την προηγούμενη. Ήθελε η διορισμένη διοίκηση να μην περιλαμβάνει τους 2 νόθους (Καραγεωργόπουλος-εργοδότης και Στοϊμενίδης-δημόσιος υπάλληλος) και τους 3 επικεφαλής της ηγετικής ομάδας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΑΚ (Παναγόπουλος-Κιουτσούκης-Βασιλόπουλος). Η ΔΑΣ αφού μπήκε στην συζήτηση για την σύνθεση της εγκάθετης διοίκησης στο τέλος περιόρισε την απαίτησή της στην εξαίρεση των 2 νόθων.
Η όλη στάση των δυνάμεων της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) αποδεικνύεται υποκριτική και αδιέξοδη. Από τη μια καταγγέλλουν και σωστά τις νοθείες στις διαδικασίες αντιπροσώπευσης και διεξαγωγής συνεδρίου, από την άλλη όμως αποδέχονται διορισμό από το κράτος και τους δικαστές, στον οποίο συμμετέχουν, μαζί με τους νόθους και τους εργοδότες, αναγνωρίζοντάς τους. Όμως ο ταξικός συσχετισμός δεν αλλάζει μέσω της αστικής δικαιοσύνης. Παράλληλα το ΠΑΜΕ με την στάση του νομιμοποιεί τις κρατικές και δικαστικές παρεμβάσεις στα συνδικάτα. Επιβεβαιώνεται η κριτική που ασκούμε στο ΠΑΜΕ για το γεγονός ότι η γραμμή του δεν μπορεί να υπερβεί τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, αλλά εξυπηρετεί κυρίως την αναπαραγωγή της κομματικής επιρροής του ΚΚΕ στα συνδικάτα. Το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ θέλει ο λαός να «βγάλει συμπεράσματα» μπροστά στην κάλπη (4 εκλογές έχουμε φέτος). Θέλει επίσης να συσπειρώσει την βάση του παρουσιάζοντας μια πιο δυναμική στάση απέναντι στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, καθώς το προηγούμενο διάστημα δεν αμφισβήτησε έμπρακτα βασικές επιλογές της. Μάλιστα σε κρίσιμες περιστάσεις σύρθηκε πίσω από τις επιλογές αυτές (π.χ. ασφαλιστικό Κατρούγκαλου, κοινωνική συμμαχία, διασπαστική δράση της ΓΣΕΕ στην απεργία του Νοέμβρη). Πολλές φορές συνδιαμόρφωσε το ημερολόγιο εκτόνωσης της ΓΣΕΕ μαζί με τους εκπροσώπους του υποταγμένου συνδικαλισμού. Στο δημοψήφισμα το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ παρέμεινε άβουλο την ώρα που η ΓΣΕΕ συντάσσονταν με το ΝΑΙ της ΕΕ και των βιομηχάνων. Η τακτική που υιοθετεί τώρα οδηγεί σε ένα ακόμα συνέδριο αναπαραγωγής του υποταγμένου συνδικαλισμού. Παράλληλα, δεν προτείνει κανένα απολύτως αγωνιστικό σχέδιο υπέρβασης του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μόνη επωδός είναι η συσπείρωση γύρω από το ΠΑΜΕ με κάποιες γενικολογίες.
Η ΑΤΕ-ΕΚΑ στην τοποθέτησή της στο ΔΣ του ΕΚΑ κατήγγειλε σαν απαράδεκτη κάθε μεθόδευση για δικαστική παρέμβαση στα συνδικάτα από θέση αρχής. Απέρριψε την πρόταση της πλειοψηφίας για πρόσθετη παρέμβαση κατά την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων για τον διορισμό διοίκησης της ΓΣΕΕ και δεν μπήκε σε καμία συζήτηση για την σύνθεσή της. Πρότεινε να υπάρξουν πρωτοβουλίες στη βάση των σωματείων με Γενικές Συνελεύσεις για πλήρη εκκαθάριση των μητρώων και εκλογές αντιπροσώπων χωρίς νοθείες και εργοδοτικές ή κρατικές παρεμβάσεις. Αντίστοιχες διαδικασίες να γίνουν στα δευτεροβάθμια όργανα για να υπάρξουν προϋποθέσεις για ένα γνήσιο, αντιπροσωπευτικό εργατικό συνέδριο, με πραγματική εργατική δημοκρατία.
Η παράταξη ΕΝΟΤΗΤΑ-Ν. Πορεία αντιτάχθηκε στην «πρόσθετη παρέμβαση» επικαλούμενο ότι η ΓΣΕΕ ήδη «απεβίωσε» μετά από 100 χρόνια. Η παράταξη αυτή έχει καταθέσει πρόταση αλλαγής της ΓΣΕΕ σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Επίσης το ΕΜΕΙΣ διαφώνησε με την πρόταση επικαλούμενο και το γεγονός ότι δεν έχει διαπαραταξιακή αποδοχή.
Στο τέλος της συνεδρίασης η παράταξη ΕΑΚ απέσυρε τη στήριξή της στην πρόταση για «πρόσθετη παρέμβαση» γιατί δεν εξασφάλιζε διαπαραταξιακή συναίνεση και η συνεδρίαση έληξε χωρίς ψηφοφορία και απόφαση για το θέμα.
Η ΑΤΕ-ΕΚΑ έχει μόνιμο μέτωπο στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό και όχι μόνο σε προεκλογικές περιόδους ή όταν «δεν βγαίνουν τα κουκιά». Επίσης δεν αναγνωρίζει την δυνατότητα των δικαστηρίων, της κυβέρνησης και του κράτους να διορίζουν τις διοικήσεις των συνδικάτων και θεωρεί ότι καμία ταξική δύναμη δεν πρέπει να συμμετέχει στις δοτές διοικήσεις. Η θέση αυτή ακολουθείται με συνέπεια διαχρονικά. Έτσι η ΑΤΕ-ΕΚΑ κατήγγειλε τη δικαστική ακύρωση του συνεδρίου του ΕΚΑ το 2016 και δεν συμμετείχε στη διορισμένη διοίκηση. Την ίδια στάση κράτησε τότε και η ΔΑΣ-ΠΑΜΕ. Τώρα τι άλλαξε;
Απέναντι στις δικαστικές και εργοδοτικές παρεμβάσεις στα συνδικάτα και στα ενδεχόμενα «παζάρια» της συνδικαλιστικής ηγεσίας, οι πρωτοπόροι εργαζόμενοι και οι ταξικές δυνάμεις πρέπει να παλέψουν για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος μέσα στα σωματεία, στις συνελεύσεις, στην ίδια την εργατική βάση. Για συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων, με πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία από το κράτος, την εργοδοσία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αγώνες των εργαζόμενων πρέπει να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν και με νέες μορφές συντονισμού και συσπείρωσης από τα κάτω. Η κοινή δράση όσων δυνάμεων και αγωνιστών θέλουν να βαδίσουν σε διαφορετική κατεύθυνση, με αυτοτέλεια από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στην εργατική πάλη. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την μαζικοποίηση και τη νίκη των αγώνων, αλλά και για την υπέρβαση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα καταγγέλλει τον διορισμό διοικήσεων από τα δικαστήρια στην ΓΣΕΕ και την ΟΙΥΕ. Κανένα ταξικό συνδικαλιστικό ρεύμα δεν πρέπει να συμμετέχει στις διορισμένες διοικήσεις.
Καλούμε τα σωματεία, τους ταξικούς συνδικαλιστές και τους εργαζόμενους να οργανώσουν τους επόμενους αγώνες από τα κάτω, αποφασιστικά, μαζικά, ταξικά! Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να κάνουν επόμενο σταθμό αγώνα την Εργατική Πρωτομαγιά σε όλη την χώρα. Η ΑΤΕ-ΕΚΑ θα βρεθεί μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία που διοργανώνουν την πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση στις 10:30 πμ στο Πολυτεχνείο.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Καταγγελία των αντιπροσώπων της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας για τα γεγονότα στο συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Ρόδο

Καταγγελία των αντιπροσώπων της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας για τα γεγονότα στο συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Ρόδο




Καταγγέλλουμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό για την προσπάθειά του να επιβάλει ένα συνέδριο με εργοδότες και νόθους αντιπροσώπους. 

Δεν δίστασε γι αυτό να κινητοποιήσει μπράβους, σεκιουριτάδες και αστυνομία. 

Καταδικάζουμε την τραμπούκικη επίθεση της ΔΑΚΕ σε βάρος των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ.

Η πλήρης χρεοκοπία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού φαίνεται σε όλο της το μεγαλείο.

Καμία ταξική δύναμη δεν μπορεί να συνεχίζει όπως πριν. 

Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος ενάντια στον αστικοποιημένο συνδικαλισμό αποτελεί επείγουσα αναγκαιότητα.

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Δήλωση των αντιπροσώπων της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ






Οι αντιπρόσωποι της Αγωνιστικής Ταξικής Eνότητας καταγγέλλουμε τα σκηνικά βίας, απροκάλυπτης νοθείας και πρωτοφανούς σαπίλας και εκφυλισμού με την παρουσία της αστυνομίας και εισαγγελέα, που κυριάρχησαν στο κατ’ ευφημισμόν (37ο) συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Καλαμάτα που υποτίθεται θα ξεκινούσε την Πέμπτη, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Ενδεικτικό της σαπίλας είναι το γεγονός ότι κυκλοφορούσαν ακόμα και πλαστές κάρτες συνέδρων, με τις παρατάξεις να διαχειρίζονταν γύρω στις 950 κάρτες για 350 περίπου συνέδρους. Πολλοί από τους επίδοξους αντιπροσώπους του συνεδρίου βρήκαν τις κάρτες τους στα δωμάτιά τους, κάτω από τα σεντόνια τους, χωρίς να γίνει καμία ταυτοποίηση. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν 53 αντιπρόσωποι, όπου σύμφωνα με καταγγελίες του ΠΑΜΕ είναι νόθοι και πλαστοί και στους οποίους η ηγεσία της ΓΣΕΕ είχε διανείμει κάρτες.



Όλες αυτές τις μέρες πραγματοποιήθηκε ένα σκληρό παζάρι μηχανισμών των επίσημων παρατάξεων για το μοίρασμα των συσχετισμών σε μια συνομοσπονδία που δεν έχει καμιά σχέση με την εργατική τάξη. Αυτά αποτελούν λογική συνέχεια του εκφυλισμού που είδαμε στα συνέδρια της Ομοσπονδίας ιδιωτικών Υπαλλήλων και άλλων δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων. Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνει ότι κανένα πραγματικό συνέδριο δεν μπορούσε να γίνει όπως εξάλλου δεν έγινε και τις προηγούμενες φορές. Όλα τα συνέδρια των μεγάλων ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ τα τελευταία χρόνια είναι «συνδικαλιστικά νεκροταφεία», εντελώς μακριά από κάθε αγωνία, ανάγκη και συζήτηση των εργαζομένων. Όμως αυτή την φορά ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αφού δεν μπόρεσε να κρατήσει ούτε τους τύπους.



Η "βία, η νοθεία και η εργοδοτική τρομοκρατία" στα συνδικάτα, τις βασικές ομοσπονδίες και την ίδια τη ΓΣΕΕ είναι επακόλουθο της γραμμής συνθηκολόγησης της με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις. Της γραμμής του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας που κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες στο συνδικαλιστικό κίνημα. Της γραμμής της "κοινωνικής συμμαχίας", όπου η ηγεσία της ΓΣΕΕ καλεί την εργατική τάξη να συμπαραταχτεί ενεργητικά με τις «αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις» του κεφαλαίου. Της μετατροπής της ΓΣΕΕ σε εταιρεία διαμεσολάβησης κρατικής, εργοδοτικής και ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και οργάνωσης προγραμμάτων κατάρτισης για φτηνό δυναμικό στις επιχειρήσεις. Σήμερα υποταγμένος συνδικαλισμός δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική ελίτ. Είναι ένας καλολαδωμένος μηχανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη και καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν για την σωτηρία των καπιταλιστικών κερδών.



Η κατάσταση αυτή είναι μη αναστρέψιμη και δεν αλλάζει με μάχες μηχανισμών στα ανώτερα όργανα, όπως επιχειρεί το ΠΑΜΕ, που έχει διαχρονικές ευθύνες για αυτή την κατάσταση. Ακραία έκφραση αυτής της αντίληψής του είναι και η προσφυγή στα αστικά δικαστήρια για το διορισμό προσωρινής μονοπαραταξιακής διοίκησης στην ΟΙΥΕ!. Το τελευταίο διάστημα καταγράφει υποχώρηση στις δυνάμεις του. Στο εργατικό κίνημα δεν προτείνει - ούτε οργανώνει κανένα διαφορετικό αγωνιστικό σχέδιο, αλλά μόνο διαμαρτύρεται, ακολουθώντας κατά βάση τον "αγωνιστικό" σχεδιασμό ήττας και εκφυλισμού της ΓΣΕΕ. Το γεγονός αυτό αποτελεί σοβαρό πλήγμα στη μάχιμη απεργιακή δράση, απαξιώνει τα συνδικάτα και τους αγώνες και δεν δίνει διέξοδο στις χειραφετητικές τάσεις των εργαζομένων.



Διέξοδο μπορεί να δώσει η πάλη για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις συνελεύσεις των εργαζόμενων, μέσα στην ίδια την εργατική βάση. Με την δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, ώστε σε επίπεδο συνδικάτων, σωματείων και συνολικά στο εργατικό κίνημα, να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες. Με αιτήματα που θα καλύπτουν τις εργατικές ανάγκες κόντρα στις προτεραιότητες των μνημονίων, του χρέους και την κερδοφορία του κεφαλαίου, κόντρα στην φυλακή του ευρώ και της ΕΕ. Με νέες μορφές συσπείρωσης και αγώνα της εργατικής τάξης, μακριά από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, ελεύθερα και ακηδεμόνευτα από κράτος-εργοδοσία. 


Οι αντιπρόσωποι της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας στο 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ



Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά συνεχίζει να προωθεί ένα περιβάλλον καταπίεσης, ανασφάλειας, πολεμικών εξάρσεων, προσφυγιάς και εργασιακής «ζούγκλας». Η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να πείσει για την «έξοδο από τα μνημόνια» διαψεύδεται περίτρανα από την ίδια την πραγματικότητα. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί τα τρία μνημόνια και τους πάνω από 700 εφαρμοστικούς νόμους, αλλά έχει συμφωνήσει σε πλεονάσματα σύνθλιψης της εργατικής τάξης και σωτηρίας του ευρώ και της ΕΕ, διαρκή ευρωλιτότητα, μισθούς πείνας, άγρια περιστολή των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση επιχειρεί με πυροτεχνήματα, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού και το κοινωνικό μέρισμα στους αδύναμους, να διαφημίσει ότι παίρνει μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα. Προσπαθεί να φτιασιδώσει την ακραία φτώχεια, ενώ υλοποιεί όλες τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται το κεφάλαιο, που είναι ο μεγάλος κερδισμένος του μνημονιακού καθεστώτος. Τσαλαπατά την προεκλογική της δέσμευση για άμεση επαναφορά των 751 ευρώ, την ώρα που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται από τις στρατιές ελαστικά, κακώς αμειβόμενων, ανασφάλιστων εργαζομένων. Διατηρεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που επιτρέπει στους εργοδότες να στέλνουν μπράβους στα ΑΤΜ και να αρπάζουν το δώρο Χριστουγέννων από τους υπαλλήλους τους, να «δίνουν» κουπόνια σούπερ μάρκετ αντί για μισθό, να δηλώνουν 4ωρους εργαζόμενους που δουλεύουν 8ωρα και 9ωρα. Μετά από τους πανηγυρισμούς για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, καμία συλλογική σύμβαση δεν υπογράφτηκε, αφού παρέμεινε άθικτο το πλαίσιο που διαμορφώθηκε με τα μνημόνια.

Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την «ειρήνη και την σταθερότητα» στην περιοχή αλλά έχει γίνει το πιο καλό παιδί του ΝΑΤΟ στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Έχει αποφασίσει νέο πρόγραμμα γιγάντιων εξοπλισμών και στρατιωτικών εμπλοκών στα Βαλκάνια και την Αν. Μεσόγειο (με αφορμή και τη διαμάχη για τα όρια των ΑΟΖ). Παράλληλα χτίζει συστηματικά τον περιφερειακό αντιδραστικό άξονα με Ισραήλ και Αίγυπτο, ευθυγραμμισμένο με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η συμφωνία των Πρεσπών, η οποία έγινε για να ενισχύσει την ευρωνατοϊκή διείσδυση στα Βαλκάνια και όχι για τη φιλία και την αλληλεγγύη των δύο λαών.

Την ίδια στιγμή η ΝΔ εκφράζει με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής στρατηγικής, διεκδικώντας για τον εαυτό της την «πατρότητα», «καθαρότητα» και «ιδιοκτησία» των πολιτικών εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, πρωτοστατώντας στις αντεργατικές επιλογές και τις εθνικιστικές κορώνες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση 20 χρόνια μετά την ίδρυση του ευρώ σφραγίζεται από βαθιά πολιτική κρίση και όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της. Η ίδια η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει μπει σε κρίση, που τροφοδοτείται τόσο «από κάτω», από την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών όσο και «από πάνω» με την ένταση των αντιθέσεων και ανταγωνισμών ανάμεσα στις πολυεθνικές και τα καπιταλιστικά κράτη. Ο ρατσισμός και ο φασισμός που αυξάνονται απειλητικά για τους λαούς δεν είναι φυσική «αντίδραση», αλλά συντηρούνται από τις ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης-Φρούριο.

Οι μεγάλες και επίμονες κινητοποιήσεις στην Γαλλία, οι αγώνες της νεολαίας στην Αλβανία, οι απεργίες των εργατών στην Ουγγαρία, οι μεγάλες διαδηλώσεις για την 8η Μάρτη σε όλο τον κόσμο, δείχνουν την τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια που ψάχνει τρόπους να εκφραστεί. Στην Ελλάδα οι μεγάλες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, οι μικρές αλλά σημαντικές μάχες σε χώρους του ιδιωτικού τομέα, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί σε πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός στην ΓΣΕΕ: ο απολιθωμένος στυλοβάτης της αντιλαϊκής πολιτικής

Η σήψη και η εκφυλιστική πορεία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχει φτάσει σε ακραίο σημείο. Τα τελευταία συνέδρια εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών φέρνουν στην επιφάνεια τακτικές που θύμισαν Μακρή και Καλύβα, Θεοδώρου και Καρακίτσο. Εργοδοτικά τσιράκια, «εκπρόσωποι» των εργαζομένων που επιδεικνύουν ζηλευτή επιχειρηματική-εργοδοτική δραστηριότητα, νοθείες, όργια και μπράβοι, είναι ορισμένα από τα στιγμιότυπα της παρωδίας που είδαμε στην πορεία προς το συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα αποτελούν λογικό επακόλουθο της απροκάλυπτα φιλοεργοδοτικής στάσης της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, της υποταγής της στη λογική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, στον «κοινωνικό εταιρισμό». Η ηγεσία της YESS-EE έχει πάρει σαφή ταξική θέση υπέρ του ΣΕΒ, του κεφαλαίου και της ΕΕ, όπως απέδειξε περίτρανα και στο δημοψήφισμα. Στέκεται ανοιχτά απέναντι στα εργατικά συμφέροντα γι΄ αυτό και η πλειοψηφία των εργαζόμενων και των ανέργων της έχει γυρίσει την πλάτη.

ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ-Νέα Πορεία, ΕΑΚ-ΣΥΡΙΖΑ, υπηρετούν την απεργοσπασία και την αποκλιμάκωση των αγώνων, την ταξική συνεργασία και την παράδοση των εργαζόμενων στις στρατηγικές επιλογές του συστήματος. Είναι επικίνδυνοι για την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της.

Η «κοινωνική συμμαχία» της ΓΣΕΕ με την εργοδοσία, την ΕΕ και την κυβέρνηση, όπως εκφράστηκε στις 30 Μάη 2018 είχε σαν στόχο την πλήρη ενσωμάτωση της εργατικής τάξης στα καπιταλιστικά συμφέροντα. Δεν προχώρησε στην πράξη γιατί οι εργαζόμενοι της γύρισαν την πλάτη. Το Νοέμβριο 2018 η ΓΣΕΕ με τη διασπαστική και υπονομευτική της στάση φρόντισε να μην υπάρξει καμία σοβαρή κι ενιαία εργατική αντίδραση σε μια κρίσιμη πολιτικά περίοδο. Ανοιχτά απεργοσπαστική ήταν η δράση της όταν ψηφιζόταν ο αντισυνδικαλιστικός νόμος, σαμποτάροντας την απεργία στις 12.1.2018, που είχαν αποφασίσει εκατοντάδες σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Όλα τα παραπάνω συμπληρώνονται από τις κλειστές γραφειοκρατικές και αντιδημοκρατικές δομές.

Οι διασυνδέσεις του υποταγμένου συνδικαλισμού με κρατικά κονδύλια, δίκτυα των εργοδοτών και ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, συγκροτούν πλέον την «ΓΣΕΕ-ΑΕ». Μέσω του πακτωλού χρημάτων που διαχειρίζεται πρωτοστατεί σε προγράμματα επιμόρφωσης ανέργων, όπου διαμεσολαβεί για παροχή μαθητείας και φθηνής εργασίας σε επιχειρήσεις. Πολλές από τις μπίζνες αυτές υλοποιούνται μαζί με τους «κοινωνικούς» εταίρους, την ΓΣΕΒΕ, την ΕΣΕΕ, τον ΣΕΤΕ, τον ΣΕΒ. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν όλα αυτά από τον ιδρώτα τους. Οι παχυλοί μισθοί όλων των προέδρων της ΓΣΕΕ συμπληρώνονται από οικονομικά σκάνδαλα διασπάθισης δημοσίου χρήματος σε δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η διαχείριση των οικονομικών του ΙΝΕ – ΚΕΚ / ΓΣΕΕ και του ΚΑΝΕΠ σκεπάζεται από πλήρη αδιαφάνεια.

«Συνδικάτο»-ιδιωτικό ΚΕΚ, επιχείρηση υποταγής στην ΕΕ και στο κεφάλαιο! Ένας μηχανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ταξικής συνδιαλλαγής, που σφράγισε επί 30 τουλάχιστον χρόνια το συνδικαλιστικό κίνημα. Όσοι κατανοούν αυτή την κατάντια πρέπει επειγόντως να ενεργοποιηθούν στην κατεύθυνση της ταξικής ανασυγκρότησης της συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργατικής τάξης.

Το ΠΑΜΕ στον ίδιο γνώριμο δρόμο

Απάντηση στον εργοδοτικό συνδικαλισμό δεν είναι η «πάλη μηχανισμών» μέσα στα όργανα του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως κάνει το ΠΑΜΕ. Έχει τεράστια πολιτική ευθύνη για την παράδοση της πρωτοβουλίας των κινήσεων στον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Η προσκόλληση στο ημερολόγιο εκτόνωσης της ΓΣΕΕ, που πολλές φορές το συνδιαμόρφωσε μαζί με τους εκπροσώπους του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως και η μίζερη επιδίωξη «να βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα», αποτελούν πλήγματα στη μάχιμη απεργιακή δράση και απαξιώνουν τα συνδικάτα και τους αγώνες. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν να ακυρώσει άρον άρον δύο προκηρυγμένες απεργίες (8 και 14 Νοέμβρη - την τελευταία μάλιστα είχε αποφασίσει το ΕΚΑ και η ΑΔΕΔΥ), για να συρθεί πίσω από τα σχέδια του υποταγμένου συνδικαλισμού στην διασπαστική απεργία της ΓΣΕΕ στις 28.11. Στην ανάγκη για κοινή δράση απέναντι στην ταξική προδοσία της ΓΣΕΕ απαντά με συκοφαντίες, επιθετικές ανακοινώσεις και ψέματα. Λοιδόρησε και επιτέθηκε σε όσους πραγματοποίησαν την διακλαδική απεργία από τα κάτω την 1η Νοέμβρη, την ώρα που συμμετέχει σε αναλογικά προεδρεία μαζί με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Συντάσσεται με ιδιότυπες «κοινωνικές συμμαχίες» με τους παπάδες και τους ξενοδόχους όπως στην Σάμο που αφήνουν χώρο να αναπτύσσονται οι ρατσιστικές και αντιπροσφυγικές τάσεις.

Ενισχύουμε το ρεύμα του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού

Για την ταξική ανασυγκρότηση, για συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων


Απέναντι στην κρίση και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, προτάσσουμε ως επείγουσα προτεραιότητα την ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος των εργαζομένων. Με συνδικάτα με πλήρη ανεξαρτησία, πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια από το κεφάλαιο, τους πολιτικούς του εκπροσώπους, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος. Με την οργάνωση όλων των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, ειδικά των νέων της ελαστικής εργασίας και του σύγχρονου εργασιακού σκλαβοπάζαρου, των εκατομμύριων άνεργων, των μεταναστών. Με την συνδικαλιστική ενοποίηση των εργαζόμενων, με κατάργηση των οργανωτικών διαχωρισμών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Σήμερα οι αγώνες μας για να είναι νικηφόροι δεν μπορούν να «εκπροσωπηθούν» και να οργανωθούν από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Για αυτό, χρειάζονται αποφασιστικά βήματα για να υπάρξει ένα κέντρο αγώνα, ώστε σε επίπεδο συνδικάτων, σωματείων, επιτρόπων αγώνα και συνολικά στο εργατικό κίνημα, να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες. Κόντρα στην ανάθεση, με τις αποφάσεις στους εργαζόμενους για να μπορούν να αναπτυχθούν αγώνες, απεργίες και άλλες δυναμικές μορφές, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης. Με ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα μνημονιακά κόμματα. Μαχητικά ενάντια στους νεοναζί που καλλιεργούν το μίσος ενάντια στους φτωχούς και στους μετανάστες ενώ στηρίζουν τα ξένα και ντόπια αφεντικά. Με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες μας και όχι τα όρια που βάζουν τα παπαγαλάκια του συστήματος.

Η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη ήταν μια πρώτη και αναγκαία τομή για έναν άλλο δρόμο. Απέδειξε ότι η απεργία μπορεί να βρει το πραγματικό της νόημα όταν περνάει στα χέρια των εργαζόμενων. Όταν προετοιμάζεται με λογική κλιμάκωσης και δίνεται με όρους πραγματικής μάχης για κατακτήσεις σε βάρος των εργοδοτών και του μνημονιακού πλαισίου κυβέρνησης και ΕΕ. Μαζί με την απεργία της 12ης Γενάρη 2018 απέδειξε ότι «μπορούμε και χωρίς τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ». Μικρά αλλά ελπιδοφόρα στιγμιότυπα της ταξικής πάλης αποτελούν τα απεργιακά μπλόκα σε εμπορικές αλυσίδες και πολυκαταστήματα για την κυριακάτικη αργία, ο σημαντικός αγώνας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με συντονισμό, κατάληψη και πολύμορφες δράσεις, οι παρεμβάσεις ενάντια σε ατυχήματα-δολοφονίες, απολύσεις, ξυλοδαρμούς και απειλές εργοδοτών σε δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα. Οι προσπάθειες αυτές πρέπει να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν και με νέες μορφές συσπείρωσης των εργαζομένων. Η κοινή δράση όσων δυνάμεων και αγωνιστών θέλουν να βαδίσουν σε μια διαφορετική κατεύθυνση, με αυτοτέλεια από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στην εργατική πάλη.

Να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί και δικαιώματα κόντρα σε κυβέρνηση- ΕΕ -εργοδοσία

• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επαναφορά όλων των μισθών στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα. Κατάργηση του νόμου – Βρούτση-Αχτσιόγλου που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αντικαθιστώντας τις με κυβερνητικές αποφάσεις. Καθολική ισχύ των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας - Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι της ελαστικής εργασίας. Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης. Μείωση των ωρών εργασίας, 35ωρο- 5ήμερο- 7ωρο. Επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας.

• Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, και σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Διαγραφή των χρεών τους, προς τις τράπεζες, τα ταμεία και το κράτος. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα χρόνια.

• Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ. Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες, ή με 30 χρόνια δουλειάς, χωρίς όριο ηλικίας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική περίθαλψη. Καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα ταμεία. Ριζικές αυξήσεις στις συντάξεις, άρση όλων των περικοπών.

• Κατάργηση του Υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων. Κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση -και εκείνων που εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους- και λειτουργία τους με εργατικό-λαϊκό έλεγχο.

• Αγώνας για το δικαίωμα στη στέγαση, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση όλων των χαρατσιών, δραστική μείωση της φορολογίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Να μην εφαρμοστεί η ήδη ψηφισμένη νέα μείωση του αφορολόγητου από 1.1. 2020. Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου στο 45%. Έκτακτος φόρος στους εφοπλιστές. Να δημευτεί η εκκλησιαστική περιουσία.

• Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και την απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου. Κατάργηση της απεργιοκτόνας διάταξης του 50%+1.

• Αγωνιζόμαστε ενάντια στη γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση, στη δουλειά και στο σπίτι, ενάντια στον υπαρκτό σεξισμό. Για να τσακιστούν τα στερεότυπα και οι διακρίσεις με βάση το φύλο, αλλά και το σεξουαλικό προσανατολισμό, τη φυλή ή το χρώμα.

• Απαιτούμε την απόλυτη καταδίκη των φασιστών- δολοφόνων της Χρυσής Αυγής από τη δίκη που προκλητικά καθυστερεί. Είμαστε μπροστά, αποφασιστικά μπλοκάρουμε κάθε προσπάθεια να σηκώσουν κεφάλι οι φασίστες!

• Ίσα δικαιώματα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες σε παιδεία, υγεία, εργασία. Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά. Κατάργηση των Hot Spots και ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό των πόλεων. Ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας και στην ΕΕ. Να καταργηθεί η ρατσιστική συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας-ΕΕ.

• Συντασσόμαστε με το λαϊκό αντιπολεμικό κίνημα, ενάντια στην πρόσδεση της Ελλάδας στις ορέξεις του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων. Λέμε όχι στην νατοϊκή «συμφωνία των Πρεσπών». Διεθνιστική αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Έξω η FRONTEX και το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Όταν ο κόσμος τους είναι η εκμετάλλευσή μας, ο δικός μας κόσμος είναι η ανατροπή τους!
 
Οι διεκδικήσεις μας, τα αιτήματα και οι αγώνες μας δεν χωρούν στο μονόδρομο των μνημονίων, του χρέους, της ανταγωνιστικότητας. Για αυτό παλεύουμε για την κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, για την απελευθέρωση από το διαρκές Ευρωμνημόνιο. Σε ρήξη με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Τέρμα στα ματωμένα πλεονάσματα για την εξυπηρέτηση του ληστρικού χρέους που εξοβελίζουν τις κοινωνικές δαπάνες και ξεπουλάν την δημόσια περιουσία και τα κοινά αγαθά. Διαγραφή του χρέους, ρήξη και έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Στο δρόμο για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους και βαρβαρότητα. Για τη φιλία και αλληλεγγύη των λαών, κόντρα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κάθε λογής πραξικοπήματα. Για την προστασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος, που η ληστρική «εκμετάλλευση» από το κεφάλαιο έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού, υπονομεύοντας το μέλλον της ανθρωπότητας και της ζωής στον πλανήτη.
Αγωνιστική Ταξική Ενότητα
Μάρτης 2019