Η διακήρυξη της ΑΤΕ στο Συνέδριο του ΕΚΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΣΤΟ 29^Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΚΑ

Η οξυμένη δομική καπιταλιστική κρίση που συνεχίζεται για 8η χρονιά, δείχνει τα δόντια της στους εργαζόμενους, αλλά και τη βαθιά αποτυχία του συστήματος που βασίζεται στα κέρδη και την εκμετάλλευση. Το σφαγείο των ευρωμνημονίων επιβάλλεται σε όλη την Ευρώπη από τις δυνάμεις του κεφαλαίου για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και την νεολαία. Από την Ελλάδα ως την Γαλλία, από την Ισπανία ως την Πορτογαλία, στη Βρετανία στο επικείμενο δημοψήφισμα για έξοδο από την ΕΕ, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες, αναδεικνύεται ο ολοκληρωτικός και αντεργατικός χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο νέος «κοινός πυλώνας εργασιακών δικαιωμάτων» που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προκάλεσε ήδη πρωτοφανείς κινητοποιήσεις και συγκρούσεις των γάλλων εργαζόμενων και νέων.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, από «διαπραγμάτευση» σε «διαπραγμάτευση», μας φορτώνει μνημόνια, βάρβαρα μέτρα και επιτροπεία. Ψήφισε τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, υπό την ασφυκτική «δημοκρατία» των ΜΑΤ και των χημικών, εφαρμόζοντας τη συμφωνία του καλοκαιριού που σύσσωμα υποστηρίζουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ και ΠΟΤΑΜΙ. Έχει συμφωνήσει με την ΕΕ και το ΔΝΤ ένα νέο πακέτο λαοκτόνων μέτρων, με δημοσιονομικούς κόφτες και ένα 4ο ευρωμνημόνιο μόνιμης σφαγής δικαιωμάτων.

Η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί συνέχεια των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και στοχεύει στο ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου. Παράγει εκατομμύρια ανέργους και στη συνέχεια εμπορεύεται τις ελπίδες τους μέσω voucher, πεντάμηνων και μαθητειών, συμβάσεων 1 ημέρας ή 4ωρων-6ωρων, κ.λπ. με μισθούς πείνας. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, απειλεί άμεσα με απελευθέρωση απολύσεων, στραγγαλισμό των απεργιών, ισοπεδώνει κάθε δικαίωμα… Χαρίζει τη δημόσια περιουσία στο κεφάλαιο, καταδικάζει τους εργαζόμενους στη φτωχοποίηση και την εξαθλίωση. Μόνοι κερδισμένοι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι τράπεζες και οι δανειστές!

Η κυβέρνηση θέλει να εφαρμόσει την επαίσχυντη συμφωνία της ΕΕ- Τουρκίας που περιλαμβάνει απελάσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακίσεις και απαγορεύσεις, ενώ αφήνει ανεξέλεγκτη τη δράση της Χρυσής Αυγής, που άρχισε πάλι να ξεμυτά από τις τρύπες της. Όμως ο λαός ανοίγει την πόρτα στην προσφυγιά και προσφέρει απλόχερα την αλληλεγγύη του.

Αυτή η κυβέρνηση διεκδικεί επάξια το ρόλο του πρωτεργάτη στην προώθηση της αντιλαϊκής επιδρομής. Είναι κυβέρνηση βαθιά ταξική και επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και το λαό και, παρά τις διακηρύξεις της, καμία σχέση δεν έχει με την Αριστερά! Η εργατική τάξη και ο λαός, οι ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, οφείλουν να δώσουν αδιάλλακτη μάχη ενάντια στην κυβέρνηση και την πολιτική της.

Εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός:

ο απολιθωμένος στυλοβάτης της αντιλαϊκής πολιτικής

Οι κινητοποιήσεις του Γενάρη και του Φλεβάρη, η απεργία της 4ης Φλεβάρη, τα αγροτικά μπλόκα ενάντια στο ασφαλιστικό έκτρωμα, έδειξαν ότι μεγάλα κομμάτια των εργαζόμενων και του λαού επιμένουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Οι αγώνες αυτοί έθεσαν τη λογική του αγώνα για την ανατροπή του νόμου πριν από την κατάθεσή του δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στην κυβέρνηση. Τρεις μήνες «αναμονής» και υπερπολύτιμος χρόνος ήταν τα δώρα του υποταγμένου συνδικαλισμού στο μνημονιακό στρατόπεδο. Αυτή η απεργοσπαστική αποκλιμάκωση, που μετατρέπει την εργατική τάξη σε θεατή της «διαπραγμάτευσης» κυβέρνησης-«εταίρων», αποτελεί ένα ακόμα στιγμιότυπο της ανοιχτής υπονόμευσης και εκτόνωσης των αγώνων.

Σήμερα ο αγώνας των εργαζόμενων και του λαού ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα έρχεται αντικειμενικά και σε σύγκρουση με τον υποταγμένο συνδικαλισμό, που οδήγησε το εργατικό κίνημα στην ήττα και στην απαξίωση. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που εκφράζεται κύρια και όχι μόνο από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ (σε κάθε εκδοχή), διαπνέεται από την πολιτική της ταξικής συνδιαλλαγής και της «εργασιακής ειρήνης», ορκίζεται στην απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, στην ευρωπαϊκή πορεία, στην υποταγή στις πολυεθνικές και στο κεφάλαιο. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούν «κοινωνικό εταίρο», συμμετέχουν μαζί με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις σε κάθε λογής κοινωνικούς διαλόγους, υπογράφουν συμβάσεις ταξικής ειρήνης. Εδώ και χρόνια υπηρετούν τα συμφέροντα της αστικής πολιτικής, όπως φάνηκε στο πρόσφατο δημοψήφισμα, ενώ σε κάθε μάχη στέκονται ανοιχτά απέναντι στα συμφέροντα της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Μέσω των ΕΣΠΑ και των ΙΝΕ-ΚΕΚ «κοινωφελούς εργασίας», αποδέχονται τον νέο ρόλο που τους δίνει το κεφάλαιο και η ΕΕ, στήνοντας το νέο δουλεμπόριο του 21ου αιώνα, έχοντας μετατραπεί σε ντίλερ-εργοδότη χιλιάδων νέων χωρίς δικαιώματα, δείχνοντας την γύμνια και τη χρεοκοπία τους.

Οι αγωνιστικές δυνάμεις στον ίδιο γνώριμο δρόμο;

Παρά τις αγωνιστικές εξαγγελίες και την συμμετοχή στις κινητοποιήσεις, το ΠΑΜΕ και το META, δεν προωθούν κανένα διαφορετικό σχέδιο από αυτό του υποταγμένου συνδικαλισμού, ενώ συνέβαλαν στην πρόσφατη αποκλιμάκωση των αγώνων. Εξάλλου ήταν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην ΓΣΕΕ που πρότειναν να μην υπάρξει καμία απεργιακή κλιμάκωση μετά τις 4 Φλεβάρη, αλλά η απεργία να γίνει όταν θα φέρει η κυβέρνηση το νομοσχέδιο στην Βουλή! Κι αυτή δεν έχασε την ευκαιρία, τo έφερε πραξικοπηματικά μαζί με το πασχαλινό αρνί…

Το ΠΑΜΕ δεν έχει γραμμή έμπρακτης σύγκρουσης με την πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ. Δεν έχει τακτική κλιμάκωσης των αγώνων, γιατί θεώρει ότι δεν μπορούν να νικήσουν, διευκολύνοντας έτσι τον υποταγμένο συνδικαλισμό στην γραμμή των αγώνων διαμαρτυρίας και αποκλιμάκωσης. Συμμετέχει σε προεδρεία σωματείων και ομοσπονδιών με ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αρνείται την κοινή δράση των ταξικών δυνάμεων. Απέναντι στις κορυφαίες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ (παραμονή στο ευρώ, μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ), δεν επιτέθηκε με επιχειρήματα, ενώ δεν πρότεινε άλλες επιλογές μέσα στους αγώνες προς όφελος των εργατικών συμφερόντων. Η πολιτική του δυσκολεύει το εργατικό κίνημα να αναπτύξει μια νικηφόρα αναμέτρηση.

Στο ΜΕΤΑ συνεχίζεται η συνεργασία των κυβερνητικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ με αγωνιστικές δυνάμεις, που οδηγεί σε υποβάθμιση του περιεχομένου, της αναγκαίας αντικυβερνητικής πάλης και της τακτικής στους αγώνες. Οι εκπρόσωποι του ΜΕΤΑ «συγκυβερνούν» στις διοικήσεις πολλών ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων με τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Στο ΜΕΤΑ συμμετέχουν επίσης δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού, όπως εκφράζονται στη ΓΣΕΕ, στην ομοσπονδία ιδιωτικών υπαλλήλων, σούπερ μάρκετ κ.α. Ένα κομμάτι του μετατράπηκε σε δύναμη ενός νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού και αποτελεί εκφραστή της λογικής της ανοχής και στήριξης της κυβέρνησης, που οδηγεί στη χειραγώγηση, στην ήττα και στην υποταγή.

Το ΕΚΑ σε πορεία πλήρους απαξίωσης

Τα τρία χρόνια που πέρασαν από το προηγούμενο συνέδριο του ΕΚΑ, ο απολογισμός του μεγαλύτερου εργατικού κέντρου της χώρας είναι σχεδόν μηδενικός, ενώ η αγωνιστική απραξία του εντυπωσιακή. Ας αναλογιστούμε ποιες μάχες στήριξε, σε ποιους εργατικούς χώρους έκανε παρέμβαση, ποιες κινητοποιήσεις αποφάσισε! Αν συντόνισε τους αγώνες που ξέσπασαν, αν προώθησε τη συγκρότηση σωματείων σε χώρους που δεν καλύπτονται συνδικαλιστικά. Τίποτα από όλα αυτά δεν έγιναν. Το ΔΣ του ΕΚΑ συνεδρίαζε μόλις μία φορά το χρόνο, γεγονός που σηματοδοτεί και την τυπική του απαξίωση. Οι εργαζόμενοι της Αθήνας αντιλαμβάνονται πως μέσω του ΕΚΑ δεν μπορούν να διεκδικήσουν κάτι. Οι προτάσεις της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας για σύγκληση του ΔΣ του ΕΚΑ και για αγωνιστικές κινητοποιήσεις, αγνοούνταν επιδεικτικά από την ηγεσία του ΕΚΑ.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ –Νέα Πορεία φέρουν την κύρια ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Οι δυνάμεις του ΕΜΕΙΣ έχουν επίσης συμβάλλει στη σημερινή απαξίωση του ΕΚΑ, ενώ δεν διαφοροποιούνται από τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στα κρίσιμα ζητήματα. Υπηρέτησαν και υπηρετούν τη λογική του κοινωνικού εταιρισμού και της ανάθεσης, δεν μπορούν να συμβάλουν στην αντιστροφή της πορείας στο ΕΚΑ και στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Σοβαρές ευθύνες έχει και το ΜΕΤΑ που είναι ενταγμένο στο σύστημα διαχείρισης του γραφειοκρατικού υποταγμένου συνδικαλισμού στο ΕΚΑ.

Η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), αν και πρώτη δύναμη στο ΔΣ, παρέδωσε πλήρως το ΕΚΑ στις δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού. Αρνήθηκε κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία, δεν πρότεινε κανένα αγωνιστικό σχέδιο, δεν έκανε καμία προσπάθεια να αλλάξει το παραμικρό, έστω για να συνεδριάζει το ΔΣ του ΕΚΑ!

Ταξική ανασυγκρότηση - Συνδικάτα μαζικής συσπείρωσης και μαχητικής δράσης στα χέρια των εργαζόμενων

Οι ταξικές δυνάμεις και αγωνιστές, οφείλουν να δράσουν άμεσα για την υπέρβαση της σημερινής εκφυλιστικής κατάστασης και βαθιάς κρίσης στο συνδικαλιστικό κίνημα. Να παλέψουν για την ταξική ανασυγκρότηση των συνδικάτων, πάνω σε ένα πρόγραμμα ενοποίησης της πάλης, για την ανατροπή της επίθεσης και όχι «εξαίρεσης» ή διαμαρτυρίας, και αυτό σημαίνει:

ü κριτήριο δράσης για κάθε απόφαση είναι τα εργατικά συμφέροντα και ανάγκες, μακριά από λογικές «κοινωνικής ειρήνης», χωρίς υποχωρήσεις στους εκβιασμούς των δανειστών και του κεφαλαίου, που θα βρίσκουμε διαρκώς μπροστά μας, όπως στη μάχη για το «ΟΧΙ»,

ü συνδικάτα- μορφές συλλογικής συσπείρωσης και οργάνωσης, με ανεξαρτησία και πολιτική-οικονομική αυτοτέλεια από το κεφάλαιο, τους πολιτικούς του εκπροσώπους, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος,

ü συνδικαλιστική οργάνωση του 93% των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, ειδικά των νέων της ελαστικής εργασίας και του σύγχρονου εργασιακού σκλαβοπάζαρου, των εκατομμύριων άνεργων και των μεταναστών,

ü διαζύγιο με την ανάθεση, όλη η εξουσία και οι αποφάσεις στους εργαζόμενους, οργάνωση ταξικών αναμετρήσεων με σχέδιο, συντονισμό και διάρκεια, ξεπερνώντας τα όρια και τα εμπόδια που βάζει ο υποταγμένος συνδικαλισμός,

ü συνδικαλιστική ενοποίηση με κατάργηση των οργανωτικών διαχωρισμών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα,

ü ταξική αλληλεγγύη σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, οικονομικό ή πολιτικό πρόσφυγα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ:

Να μοιραστούμε μια νέα ελπίδα της ανατροπής, όχι την ήττα του συμβιβασμού και της υποταγής

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ συσπειρώνει αγωνιστές των παρεμβάσεων-κινήσεων-συσπειρώσεων και των ανεξάρτητων ταξικών εργατικών σχημάτων, που χρόνια τώρα δίνουν αγώνες, με προσήλωση στα εργατικά συμφέροντα και ανεξαρτησία από τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Με σεβασμό και στήριξη στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στη βάση, σε σωματεία, κινήσεις, πρωτοβουλίες. Με τις παρεμβάσεις τους στα όργανα του ΕΚΑ πρότειναν συγκεκριμένες κινητοποιήσεις για την ανάπτυξη και την κλιμάκωση των αγώνων που ξέσπασαν.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ παρεμβαίνει ξανά στο συνέδριο του ΕΚΑ φιλοδοξώντας να εκφράσει την ανάγκη να υπάρξει ένας διαφορετικός δρόμος για το εργατικό κίνημα. 

Απευθυνόμαστε σε όλους όσους:

v Πασχίζουν για να ξαναποκτήσει ο συνδικαλισμός ρόλο στην οργάνωση της πάλης, για να μπει η συλλογική διεκδίκηση στην πρώτη επιλογή των εργαζόμενων ενάντια στην υποταγή, στην ανάθεση, στις «κυβερνητικές λύσεις»,

v Θέλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να σπάσει στην πράξη η ηγεμονία του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού στα τριτοβάθμια και δευτεροβάθμια όργανα αλλά και στα πρωτοβάθμια σωματεία,

v Προτάσσουν την ανάγκη υπέρβασης της σημερινής κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα και την ανασυγκρότηση των συνδικάτων,

v Δεν υποτάσσονται στη «νομιμότητα», αναζητούν μορφές πραγματικού εργατικού και απεργιακού εκβιασμού με μετρήσιμες νίκες, που θα δημιουργούν πραγματικό πρόβλημα στις κυβερνήσεις, στο κεφάλαιο και στους μηχανισμούς του. 

Οι αγωνιστές που συσπειρωνόμαστε στην ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, θέλουμε να συμβάλλουμε στην αντιστροφή της κατάστασης στη συνδικαλιστική έρημο του ιδιωτικού τομέα και στο ΕΚΑ. Γιατί σήμερα το ΕΚΑ ή θα περάσει σε μια περίοδο αποφασιστικής σύγκρουσης με την κυβέρνηση και την εργοδοσία, σε συντονισμό με τα πρωτοβάθμια σωματεία, ή θα συνεχίσει να βυθίζεται στην κρίση και την ανυποληψία. Ή θα προωθήσει τη συνδικαλιστική ένταξη και έκφραση των ανέργων, των ελαστικά απασχολούμενων, των μεταναστών, ή θα συνεχίσει την πορεία εκφυλισμού του. Ή θα κάνει βήματα ενοποίησης της εργατικής τάξης σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καταργώντας τους οργανωτικούς διαχωρισμούς, ή θα ξεπεραστεί ολοκληρωτικά.

Οι αγωνιστές που συγκροτούμε την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ παλεύουμε για την αναγέννηση του ταξικού και χειραφετημένου αγωνιστικού συνδικαλισμού. Για ένα ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα που θα αξιοποιήσει τη δύναμη και το βάθος της εργατικής αντίστασης στην κατεύθυνση του αποφασιστικού, μαζικού, ανατρεπτικού αγώνα μέχρι τη νίκη. Με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες, θα στοχεύσει στην ανατροπή της επίθεσης, στην απελευθέρωση από μνημόνια, χρέος, επιτροπεία, ευρωζώνη και ΕΕ. Που με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις και στα δίκια των παραγωγών του πλούτου, θα ορίσει την αναγκαία πορεία σύγκρουσης με τον κόσμο του κεφαλαίου και θα εκφράσει την ανάγκη για κατάργηση του συστήματος της εκμετάλλευσης που σαπίζει στην ιστορική του κρίση, και θα προβάλει την προοπτική της χειραφέτησης της εργασίας και μιας άλλης κοινωνίας.

Όχι άλλες μάχες οπισθοφυλακής! Εργατικό κίνημα της ρήξης και της ανατροπής

Με αίσθημα ευθύνης και αυτοκριτικής μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις και τις δύσκολες μάχες για τα εργατικά δικαιώματα, απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα, στις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού κινήματος, σε κάθε ταξικό αγωνιστή στην κατεύθυνση της συσπείρωσης δυνάμεων. Για να δοθεί μια αδιάλλακτη μάχη ενάντια στην πολιτική κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και να ηττηθεί η κυβέρνηση και όλο το μαύρο μπλοκ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ – ΛΕΒΕΝΤΗΣ, μαζί κι η ΧΑ. Για την αντεπίθεση των εργαζόμενων, των ανέργων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Όχι σαν μια μάχη οπισθοφυλακής, αλλά με σχέδιο μαχητικό και ανατρεπτικό, με απεργίες – διαδηλώσεις – καταλήψεις.

Επείγουσα αναγκαιότητα είναι να υπάρξει ένα άλλο κέντρο αγώνα, ένας συντονισμός συνδικάτων, σωματείων, επιτροπών αγώνα, που να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες, να αποφασίζει με τη δημοκρατία της βάσης των εργαζόμενων. Για να αναπτυχθούν νικηφόροι αγώνες, πέρα κι έξω από το σχεδιασμό του συνδικαλισμού της υποταγής, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης. Για να εκφραστεί η βουβή οργή των εργαζόμενων, να συνενωθούν οι διάσπαρτοι αγώνες σε συνειδητό οργανωμένο αγώνα για την ανατροπή του μεσαίωνα που έχει επιβληθεί.

ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ!

Σε ρήξη με τους νόμους του κέρδους και της «ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας

·      Ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Κατάργηση παλιών και νέων μνημονίων και των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» του κεφαλαίου.

·      Υπογραφή αξιοπρεπών Συλλογικών Συμβάσεων τώρα! Να επανέλθουν σε ισχύ οι συλλογικές συμβάσεις και οι κατώτεροι μισθοί και τα επιδόματα. Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων και διατάξεων που τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και επέβαλαν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση. Κατάργηση του μισθού γαλέρας για τους νέους κάτω των 25 ετών. Να καταργηθεί η δουλειά την Κυριακή και το 6ημερο. Μείωση των ωρών εργασίας, 35ωρο - 5ήμερο - 7ωρο.

·      Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Κατάργηση των νόμων της ελαστικής εργασίας, των προγραμμάτων απασχόλησης και της ενοικιαζόμενης εργασίας. Κανονικές προσλήψεις, να καταργηθεί το «μπλοκάκι» στην εξαρτημένη σχέση εργασίας. Μαζικές προσλήψεις στις δημόσιες υπηρεσίες για να καλυφθούν οι κοινωνικές ανάγκες που καταρρέουν. Απαγόρευση των απολύσεων.

·      Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Να επιστραφούν άμεσα όλα τα κλεμμένα από τα ασφαλιστικά ταμεία. Σύνταξη στα 58 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, ή στα 30 χρόνια δουλειάς. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας. Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις. Μείωση της εργατικής εισφοράς. Να πληρώσουν κράτος-τράπεζες-εργοδότες.

·      Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικοποιήσεων. Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση και με εργατικό-λαϊκό έλεγχο των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Δημόσιες δωρεάν συγκοινωνίες, ρεύμα και νερό.

·      Άμεσα μέτρα κατά της ανεργίας τώρα! Επίδομα ανεργίας ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Διαγραφή των χρεών τους, προς τις τράπεζες και το κράτος. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα χρόνια.

·      Κατάργηση των χαρατσιών, των κεφαλικών φόρων και των φορομπηχτικών νόμων. Δραστική μείωση της φορολογίας των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων. Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου στο 45%. Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Τέρμα στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις. Κανένα λαϊκό σπίτι στα χέρια κράτους - τραπεζών.

·      Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και την απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου. Κατάργηση όλης της λεγόμενης «αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας» και των νόμων που καταργούν στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Να μην περάσουν τα σχέδια για την απελευθέρωση των απολύσεων, την «αναμόρφωση» των συνδικάτων, την κατάργηση των απεργιών, κλπ. Να καταδικαστούν οι φασίστες δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής, μακρύ χέρι των αφεντικών απέναντι στους εργάτες, ντόπιους και ξένους.

·      Να σταματήσουν οι πόλεμοι, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτούς. Διεθνιστική αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση στους μετανάστες. Απρόσκοπτη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, προσλήψεις μονίμου προσωπικού για να παρέχονται αυτές αποτελεσματικά. Κατάργηση του Δουβλίνου Ι και ΙΙ, του Ευρωστρατού, της Frontex και των δυνάμεων ταχείας επέμβασης. Ανοιχτά Σύνορα, να γκρεμιστεί ο φράκτης στον Έβρο. Κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, όχι στις «επαναπροωθήσεις», κατάργηση της επαίσχυντης ρατσιστικής συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Κατάλληλα δημόσια ή επιταγμένα κτίρια για την αξιοπρεπή στέγαση, περίθαλψη, σίτιση, μέσα στον αστικό ιστό κι όχι στις ερημιές και στην απομόνωση. Ελεύθερη διέλευση των προσφύγων και μεταναστών για τη χώρα προορισμού τους.

·      Παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Ρήξη και έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Στο δρόμο για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους και βαρβαρότητα.

Στηρίζουμε

Αγωνιστική Ταξική Ενότητα ΕΚΑ

Μάης 2016

Διακήρυξη της Ταξικής Εργατικής Κίνησης, στο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Ταξική Εργατική Κίνηση

(Συμμετέχουν αντιπρόσωποι από την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα, την Αγωνιστική Ενότητα ΔΕΗ και ανεξάρτητοι συνδικαλιστές)

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, 

Αντιπρόσωποι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ 

Το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες στην Ρόδο, τόσο μακριά από τους εργαζόμενους και τους ανέργους, ταιριάζει πλήρως με την πολιτική που εδώ και χρόνια ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κυβερνητικού, εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού.

Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο συνέδριο, η ηγεσία της ΓΣΕΕ έδειξε τη γύμνια και τη χρεοκοπία της. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που εκφράζεται από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ (σε κάθε εκδοχή), διαπνέεται από την πολιτική της ταξικής συνδιαλλαγής, ορκίζεται στην απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, την «ευρωπαϊκή πορεία», την υποταγή στις πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο. Γι΄ αυτό αποτελούν «κοινωνικό εταίρο», συμμετέχουν ως ένας παίκτης μαζί με τους εργοδότες και τις κυβερνήσεις σε κάθε λογής κοινωνικούς διαλόγους, υπογράφουν συμβάσεις ταξικής ειρήνης. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και αποκάλυψε σε ακόμα ευρύτερα τμήματα εργαζομένων το ρόλο της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, ήταν η στάση της στο πρόσφατο δημοψήφισμα, η ένταξή της στο μπλοκ του ΝΑΙ, η απροκάλυπτη ταύτιση με τον ΣΕΒ και τους δυνάστες δανειστές.

Οι πρόσφατες ομόφωνες αποφάσεις της ΕΕ της ΓΣΕΕ για 48ωρη απεργία εάν και εφόσον το νομοσχέδιο έρθει στην Βουλή, δίνουν πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αντεπιτεθεί αποτελούν ένα ακόμα στιγμιότυπο στον μακρύ κατάλογο υπονόμευσης των εργατικών αγώνων.

Η περίοδος που διανύουμε είναι πολύ κρίσιμη για την εργατική τάξη και το λαό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει αναλάβει να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα σαρωτικής αντιλαϊκής επιδρομής, να παγιώσει το καθεστώς της μόνιμης επιτροπείας, όπως άλλωστε συμφώνησε με τους οικονομικούς δολοφόνους της ΕΕ και του ΔΝΤ, αμέσως μετά το δημοψήφισμα και την πραξικοπηματική παραβίαση της λαϊκής θέλησης.

Παρά την γενική κατακραυγή, η κυβέρνηση θέλει να φέρει προς ψήφιση το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο-έκτρωμα, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται πυρετωδώς και για τα υπόλοιπα ζητήματα της «πρώτης αξιολόγησης» (φορολογικό, υπερταμείο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας, κόκκινα δάνεια, ομαδικές απολύσεις, εργασιακά, κλπ).

Η πολιτική αυτή αποτελεί συνέχεια των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και έχει σαν στόχο, το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου. Παράγει εκατομμύρια ανέργους και στην συνέχεια εμπορεύεται τις ελπίδες τους μέσω των voucher, των πεντάμηνων και των μαθητειών, των συμβάσεων 1 ημέρας ή 4ωρων-6ωρων κλπ, με μισθούς πείνας, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, συντρίβει τις συλλογικές συμβάσεις, επανέφερε μέχρι και το λοκ άουτ, ισοπεδώνει τις συντάξεις, την υγεία, την παιδεία… Χαρίζει την δημόσια περιουσία στους μονοπωλιακούς ομίλους και καταδικάζει τους εργαζόμενους και το λαό στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση. Μόνοι κερδισμένοι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι τράπεζες και οι δανειστές!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι παλιές και νέες πολιτικές δυνάμεις του μνημονιακού μπλοκ, όλοι όσοι ψήφισαν μνημόνια, όσοι κυβέρνησαν μέχρι τώρα, έχουν ακέραια την ευθύνη της κοινωνικής λεηλασίας! Όλοι τους, μας είπαν τα ίδια ψέματα, με τα ίδια ακριβώς λόγια. Ότι θα βγούμε από τα μνημόνια εφαρμόζοντάς τα! Ότι κόβουμε συντάξεις για να τις σώσουμε! Ότι απολύουμε για να έρθουν δουλειές! Ότι εφαρμόζουμε «παράλληλο» πρόγραμμα. Ότι αυτή η χρονιά θα είναι η τελευταία των «θυσιών». Και έχουν περάσει ήδη 6 «μαύρα» χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας.

Παράλληλα η εργατική τάξη και οι λαοί στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, βρίσκονται αντιμέτωποι με την βαρβαρότητα του πολέμου που περικυκλώνει επικίνδυνα την γύρω περιοχή και την χώρα μας. Ο ξεριζωμός εκατομμυρίων προσφύγων, οι αποτρόπαιες εικόνες στην Ειδομένη, οι φράχτες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι πνιγμοί στο Αιγαίο είναι ο καθρέφτης του αποκρουστικού πρόσωπου της «πολιτισμένης Δύσης» και της «Ευρώπης φρούριο» - δολοφόνου των λαών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο ευρωπαϊκό έγκλημα κατά των προσφύγων και υπηρέτης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή. Ανακοίνωσε την επαναλειτουργία της Αμυγδαλέζας, Ο φράχτης στον Έβρο παραμένει. Η Frontex ενισχύεται από την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, 

Οι πρόσφατοι αγώνες ενάντια στον νόμο διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης δείχνουν ότι μεγάλα κομμάτια των εργαζόμενων και του λαού επιμένουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Οι πρόσφατες μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις, η αγωνιστική συμπόρευση με τους αυτοαπασχολούμενους και την φτωχομεσαία αγροτιά, έδειξαν δυνατότητες για την αποτροπή του εγκλήματος στο ασφαλιστικό, για να υπάρξει ένα ρήγμα στη βάρβαρη μνημονιακή επίθεση. Επιβεβαίωσαν τον προδοτικό ρόλο του κυρίαρχου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και τα όρια των δυνάμεων που τον αντιπολιτεύονται και έχουν αναφορά στους αγώνες.

Εξάλλου ήταν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην ΓΣΕΕ που πρότειναν να μην υπάρξει καμία απεργιακή κλιμάκωση μετά τις 4 Φλεβάρη, αλλά η απεργία να γίνει όταν το νομοσχέδιο θα φτάσει στην Βουλή! Παράλληλα αρνούνται την κοινή δράση των ταξικών δυνάμεων και συνδικαλιστών ακόμα και στα επείγοντα ζητήματα πάλης στο εργατικό κίνημα, ενισχύοντας τον εμφύλιο πόλεμο, χτίζοντας τεχνητά «τείχη» ανάμεσα στις ταξικές δυνάμεις και τους αγωνιστές. Η πολιτική της περιχαράκωσης που ακολουθούν δυσκολεύει το εργατικό κίνημα να αναπτύξει μια δυναμική νικηφόρας αναμέτρησης με την κυρίαρχη πολιτική, οδηγεί στην ηττοπάθεια και την αδράνεια.

Οι εκπρόσωποι του ΜΕΤΑ στη ΓΣΕΕ αλλά και σε ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα είναι ενταγμένοι στο όλο σύστημα διαχείρισης του υποταγμένου συνδικαλισμού. Στις γραμμές του συνυπάρχουν συγκατοικούν διάφορες δυνάμεις ως αντιλήψεις ενός αναπαλαιωμένου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που η επιδίωξη δεν ήταν και δεν είναι η ανάπτυξη των αγώνων των εργαζομένων για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους αλλά η κατάληψη μέσω εκλογικών μηχανισμών θέσεων στα συνδικάτα και η συνέχεια συνοδεύεται με την αδράνεια, την αποξένωση από τους χώρους δουλειάς και τους εργαζόμενους και την περιθωριοποίηση τους από τους κοινωνικούς μαζικούς αγώνες.

Είναι η στιγμή που οι εργαζόμενοι, ο λαός, οι άνεργοι και η νεολαία πρέπει να βγουν επιθετικά στο προσκήνιο και με ένα πολύμορφο αγώνα διαρκείας να εμποδίσουν και να ανατρέψουν τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς.

Είναι η στιγμή που οι ταξικές δυνάμεις και συνδικαλιστές πρέπει να ενεργοποιηθούν άμεσα για την υπέρβαση της σημερινής κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, για την ανασύνταξη και την ταξική του ανασυγκρότηση. Να ρίξουν το βάρος στην ανασυγκρότηση των συνδικάτων, στη συσπείρωση και συμμετοχή των εργαζομένων στα σωματεία, στις αποφάσεις από τους ίδιους στις γενικές συνελεύσεις. Να παλέψουν για την ταξική ενότητα των εργαζομένων πάνω σε ένα πρόγραμμα ενοποίησης της πάλης για την ανατροπή της επίθεσης, και όχι «εξαίρεσης» ή διαμαρτυρίας. Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να επανασχεδιάσει την τακτική και στρατηγική του, να αναπτύξει μεγάλου βεληνεκούς πρωτοβουλίες και δράσεις, να κατακτήσει την μαζικότητα και την αποτελεσματικότητα στους αγώνες, να σηματοδοτήσει την ρήξη με το μεγάλο κεφάλαιο, να συγκρουστεί με τις βάρβαρες πολιτικές της Ε.Ε και της Ευρωζώνης, να απαγκιστρωθεί από τα φθαρμένα μοντέλα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, να απορρίψει τον κομματικό συνδικαλισμό και την μετατροπή των συνδικάτων σε μικρό αδερφό της κοινοβουλευτικής διαπάλης.

Λέμε καθαρά: Το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα πρέπει να ανασυγκροτηθούν σε ταξική μαχητική κατεύθυνση

Ø    Να προτάξουν την ενότητα των εργαζομένων αλλά και των ανέργων, να συσπειρώσουν το τεράστιο τμήμα των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, τα νέα τμήματα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.

Ø    Να ξεπεράσουν τα όρια και τα εμπόδια που βάζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Με πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις με σχέδιο και διάρκεια, που να βασίζονται στη δύναμη και την απόφαση των ίδιων των εργαζομένων, στη δημοκρατία του αγώνα και όχι στις κομματικές ντιρεκτίβες.

Ø    Μακριά από λογικές «κοινωνικής ειρήνης», γιατί τα πράγματα τίθενται απλά: στην κρίση, ή θα σωθούν τα κέρδη ή θα σωθούν οι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα, δεν μπορεί να αποδεχθούν την περιστολή των δικαιωμάτων για τη σωτηρία των καπιταλιστικών κερδών. Πρέπει να σωθεί η εργατική τάξη!

Ø    Με ανεξαρτησία από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα του κεφαλαίου, τα κέντρα εξουσίας και το κράτος. Με οικονομική, οργανωτική και πολιτική αυτοτέλεια από όλα τα νήματα που το συνδέουν με το κράτος, την εργοδοσία, την ΕΕ, τους κάθε λογής καθεστωτικούς μηχανισμούς.

Ø    Να ξέρουν τους «φίλους» και τους «εχθρούς», να καταδεικνύουν τις αιτίες της επίθεσης και να παλεύουν για την ανατροπή της επίθεσης, χωρίς αυταπάτες για τάχα «φιλολαϊκή διαχείριση» στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής και εντός της φυλακής του ευρωμονόδρομου και των μνημονίων.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, 

Οι αγωνιστές που συσπειρωνόμαστε στην Ταξική Εργατική Κίνηση θέλουμε να συσπειρώσουμε όλους εκείνους –και ξέρουμε ότι είναι πολλοί– που αγωνιούν, αναζητούν δρόμους ταξικής σύγκρουσης και δεν χωρούν στον υποταγμένο συνδικαλισμό, αλλά ούτε στο κομματικό «μέτωπο» του ΠΑΜΕ. Σήμερα μπορούν να υπάρξουν δυνατότητες νίκης των αγώνων με τη συγκρότηση ενός ταξικού μετώπου ρήξης όλων των μαχόμενων σωματείων και συνδικάτων, όλων των ταξικών δυνάμεων  που να μπορέσει να μπλοκάρει και να ανατρέψει την κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει την ίδια πολιτική. Που θα δώσει ώθηση στην πάλη των εργαζόμενων και ανέργων και στη διαμόρφωση ενός πλαισίου διεκδικήσεων και στόχων πάλης, που θα ενώσουν την εργατική τάξη. Που θα ενισχύσει αποφασιστικά τους αγώνες που θα ξεσπούν, θα βοηθά να αναπτυχθούν πολύμορφοι αγώνες διαρκείας, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης και όχι απλά κινήσεις διαμαρτυρίας.   

 

Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο!

·      Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, με άρση όλων των περικοπών που επιβλήθηκαν από το μνημόνια. Κατάργηση όλων των μορφών της ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Απαγόρευση των απολύσεων.

·      Απόκρουση κάθε μορφής ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων και ΔΕΚΟ. Να καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ, τα ΣΔΙΤ, να σταματήσει η εργολαβοποίηση. Παλεύουμε ενάντια στην «απελευθέρωση των αγορών» και την εμπορευματοποίηση των βασικών κοινωνικών αγαθών (νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία, ασφάλιση κ.λπ.). Εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων και επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση και με λαϊκό-εργατικό έλεγχο.

·      Άμεσα μέτρα κατά της ανεργίας. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, και σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα έτη. Άμεση μείωση των ωρών εργασίας (35ωρο-5ημερο-7ωρο) και των χρόνων που απαιτούνται για συνταξιοδότηση, για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, χωρίς μείωση μισθών.

·      Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων που αυξάνουν τα όρια συνταξιοδότησης και μετακυλύουν το κούρεμα των αποθεματικών στους ασφαλισμένους. Να επιστραφούν όλα τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος: τα 70 δις € που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δις που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το «κούρεμα» του PSI, τα δις που αρπάχτηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τις δόσεις του ΔΝΤ, κι όσα χάθηκαν από την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Δημόσια δωρεάν υγεία – πρόνοια, περίθαλψη για όλους τους πολίτες της χώρας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Άμεση μείωση των εισφορών των εργαζόμενων και αύξηση των εργοδοτικών εισφορών.

·      Να διαγραφούν άμεσα τα χρέη προς τις τράπεζες όλων των ανέργων και των φτωχών. Κατάργηση όλων των χαρατσιών, των κεφαλικών φόρων και των φορομπηχτικών νόμων. Να φορολογηθεί άμεσα το κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, η εκκλησία. Να αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου στο 45%.

· Υπεράσπιση των Λαϊκών Ελευθεριών και Δικαιωμάτων της εποχής μας, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και τη φασιστική βία. Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς. Όχι στην ποινικοποίηση της συλλογικής δράσης. Να μην περάσουν τα σχέδια για την «αναμόρφωση» των συνδικάτων, την κατάργηση των απεργιών, των διαδηλώσεων κ.λπ.

Όλα τα παραπάνω που αποτελούν ζωτικά συμφέροντα και διεκδικήσεις για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, προσκρούουν στο σύγχρονο τείχος που έχει διάφορα ονόματα: Δημοσιονομικό Σύμφωνο, Μνημόνια, Χρέος, Ανταγωνιστικότητα. Γι αυτό αγωνιζόμαστε για να απαλλαγεί η ζωή μας απ’ ό,τι εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών μας:

ü    Από τη μηχανή του χρέους, που καταβροχθίζει τον πλούτο που παράγουμε. Γι’ αυτό απαιτούμε παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.

ü    Από τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», στο βωμό των οποίων θυσιάζονται οι κοινωνικές δαπάνες κι οι λαϊκές ανάγκες. Γι’ αυτό απαιτούμε αύξηση των κοινωνικών δαπανών, να βάλουν βαθιά στο χέρι το κράτος και η εργοδοσία.

ü    Από το ζουρλομανδύα του ευρώ και της ΕΕ, που βρίσκονται -χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων- πίσω από κάθε αντεργατικό μέτρο. Γι’ αυτό απαιτούμε: μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων της ΕΕ. Ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ.

ü    Από τα τρία μνημόνια και κάθε κυβέρνηση ή μηχανισμό που τα προωθεί.

Yποψήφιοι για τη Διοίκηση της ΓΣΕΕ

Αλεξανδρής Σαράντος, ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
Κοιλάκου Σύλβια, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
Ξιφαρά Μαρία, ΟΤΟΕ
Σταματόπουλος Αντώνης, Σωματείο Μετρό Αθήνας